Urolithine A, het darmmicrobioom
en gezond ouder worden

Hoe mitofagie werkt, wat onderzoek bij mensen wel en niet laat zien en welke informatie een darmmicrobioomtest daar werkelijk aan toevoegt.

Urolithine A en veroudering: kan je darmmicrobioom helpen om gezonder oud te worden?

Urolithine A kreeg de afgelopen jaren het etiket ‘natuurlijke anti-agingstof’. Dat beeld steunt vooral op een aannemelijk werkingsmechanisme, dierproeven en een klein aantal onderzoeken bij mensen. Daarin veranderden enkele mitochondriale biomarkers en secundaire metingen van spieruithoudingsvermogen. Een kort onderzoek vond ook verschuivingen in bepaalde immuuncellen. Geen van deze studies onderzocht of deelnemers minder ouderdomsziekten kregen, langer zelfstandig bleven of langer leefden.

Urolithine A zit niet kant-en-klaar in granaatappel, walnoten of bessen. Bepaalde darmbacteriën maken de stof uit ellagitanninen en ellaginezuur. Daardoor kan dezelfde voeding bij de ene persoon wel en bij de andere nauwelijks urolithine A opleveren. De Medivere darmmicrobioomtests rapporteren bacteriesoorten die aan deze route kunnen bijdragen. De uitslag laat zien welke bekende schakels aanwezig zijn; hij toont geen daadwerkelijke productie en al helemaal geen snelheid van veroudering.

Veroudering is meer dan slijtage van mitochondriën

Veroudering is geen enkelvoudig defect dat met één voedingsstof kan worden gerepareerd. Onderzoekers beschrijven verschillende onderling verbonden kenmerken van veroudering, waaronder DNA-schade, epigenetische veranderingen, verkorting van telomeren, verlies van eiwitkwaliteit, cellulaire veroudering of senescentie, chronische laaggradige ontsteking, veranderde communicatie tussen cellen en verstoring van de energiestofwisseling. Mitochondriale disfunctie is één van deze kenmerken, maar beslist niet het enige (López-Otín et al., 2023).

Mitochondriën zetten voedingsstoffen om in ATP, de direct bruikbare energievorm van cellen. Zij vervullen daarnaast taken in calciumhuishouding, afweer, ontstekingsregulatie en geprogrammeerde celdood. In de loop van het leven raken mitochondriën beschadigd. Wanneer de cel deze minder goed opruimt, kan de energieproductie afnemen en kunnen reactieve zuurstofverbindingen en ontstekingssignalen toenemen. Vooral weefsels met een grote energiebehoefte, zoals spieren, hart, hersenen en immuuncellen, kunnen hiervan gevolgen ondervinden.

Daarom is een stof die de mitochondriale kwaliteitscontrole verbetert biologisch relevant. Maar een betere mitochondriale functie staat niet gelijk aan een volledige verjonging van de cel. Een cel kan tegelijkertijd DNA-schade, epigenetische veroudering of telomeerverkorting vertonen. Urolithine A grijpt dus aan op een betekenisvol onderdeel van veroudering, niet op het gehele verouderingsproces.

Wat is urolithine A en hoe maakt het darmmicrobioom deze stof?

Urolithine A, internationaal meestal geschreven als urolithin A en afgekort tot UA, is een door darmbacteriën gevormde metaboliet. In publicaties en productteksten wordt de stof geregeld een postbioticum genoemd, maar ‘microbiële metaboliet’ is hier nauwkeuriger. De uitgangsstoffen zijn ellagitanninen en ellaginezuur uit onder meer granaatappel, walnoten, pecannoten, aardbeien, frambozen en bramen.

Na consumptie worden ellagitanninen eerst afgebroken tot ellaginezuur. In de dikke darm volgt een reeks microbiële omzettingen waarbij bacteriën stapsgewijs hydroxylgroepen verwijderen. Soorten uit het geslacht Gordonibacter maken vooral tussenproducten, waaronder urolithine C. Bepaalde Enterocloster-soorten kunnen dit via het enzym urolithine-C-dehydroxylase omzetten in urolithine A. In 2025 werd het bijbehorende ucd-gencluster uitvoerig beschreven. Ellagibacter isourolithinifaciens vormt onder meer isourolithine A en wordt in verband gebracht met urolithinemetabotype B (Pidgeon et al., 2025; Iglesias-Aguirre et al., 2023).

Niet ieder mens doorloopt deze route op dezelfde manier. Onderzoekers onderscheiden doorgaans metabotype A, waarbij vooral urolithine A ontstaat; metabotype B, waarbij daarnaast isourolithine A en urolithine B worden gevormd; en metabotype 0, waarbij nauwelijks relevante eindproducten ontstaan. Percentages verschillen per populatie en testmethode. In een Amerikaanse studie met honderd volwassenen produceerde 33 procent niets en 27 procent weinig na blootstelling aan ellagitanninen. Spaanse en Chinese cohorten meldden voor metabotype 0 percentages rond de tien procent. De vaak herhaalde claim dat slechts 40 procent van alle mensen urolithine A kan maken, kan dus niet wereldwijd worden toegepast (Singh et al., 2022b; Iglesias-Aguirre et al., 2023).

Hoe werkt urolithine A? De rol van mitofagie

Het bekendste werkingsmechanisme van urolithine A is de stimulering van mitofagie. Mitofagie is een gespecialiseerde vorm van autofagie waarbij een cel beschadigde of overbodige mitochondriën herkent, insluit en afbreekt. Bruikbare bouwstenen worden gerecycled. Vervolgens kunnen via mitochondriale biogenese nieuwe mitochondriën worden gevormd.

Denk aan een apparaat met een reeks accu's. Als versleten accu's blijven zitten, neemt de prestatie af en ontstaan storingen. Urolithine A lijkt de selectie en verwijdering van die accu's te bevorderen. Het apparaat kan daarna efficiënter functioneren, maar het bouwjaar, de bedrading en alle andere onderdelen zijn daarmee niet naar een jongere toestand teruggezet.

In cellen en proefdieren activeerde urolithine A routes die samenhangen met mitofagie, mitochondriale ademhaling en spierfunctie. In de nematode Caenorhabditis elegans nam de levensduur toe en bleven de dieren langer actief. Bij knaagdieren verbeterden verschillende maten van spierfunctie en inspanningsvermogen. Eén onderzoek met intermitterende dosering bij mannelijke muizen van een wildtypelijn rapporteerde ook een langere levensduur. Het resultaat bij één geslacht en één muizenlijn is nog niet onafhankelijk herhaald en kan niet rechtstreeks naar mensen worden vertaald (Ryu et al., 2016; Ballesteros-Álvarez et al., 2023).

Wat tonen onderzoeken bij mensen aan?

Veiligheid en mitochondriale biomarkers

Een eerste gerandomiseerde studie bij oudere, weinig actieve volwassenen liet zien dat dagelijkse doseringen van 250, 500 en 1.000 milligram gedurende vier weken goed werden verdragen. De concentraties van enkele acylcarnitinen in het bloed en genexpressiepatronen in spierweefsel veranderden. Dat liet zien dat oraal ingenomen urolithine A biologisch beschikbaar is en bij mensen relevante moleculaire routes bereikt. De studie was in de eerste plaats opgezet om de veiligheid te beoordelen, niet om vertraging van veroudering te meten (Andreux et al., 2019).

Spieruithoudingsvermogen bij oudere volwassenen

In een studie met 66 volwassenen van 65 tot 90 jaar kregen deelnemers vier maanden lang 1.000 milligram urolithine A of placebo. Het aantal herhaalde spiercontracties tot vermoeidheid verbeterde voor hand- en beenspieren en verschillende mitochondriale biomarkers veranderden. De twee primaire uitkomsten, de afstand in de zesminutenlooptest en de maximale ATP-productie in de handspier, waren niet significant beter dan bij placebo. Het spieruithoudingsvermogen was een secundaire uitkomst. De deelnemers waren bovendien allemaal wit en overwegend vrouw, wat de toepasbaarheid op andere groepen beperkt (Liu et al., 2022).

Spierkracht bij mensen van middelbare leeftijd

Een tweede vier maanden durende studie onderzocht 88 volwassenen van 40 tot 64 jaar met overgewicht en een relatief lage conditie. Sommige metingen van beenkracht verbeterden met ongeveer 12 procent; bij 1.000 milligram per dag waren er daarnaast signalen voor aerobe prestaties en mitochondriale eiwitten. De vooraf vastgelegde primaire uitkomst, het maximale piekvermogen, verbeterde niet significant. Het onderzoek ondersteunt hooguit een mogelijk effect op specifieke spierfuncties, niet een algemeen anti-agingeffect (Singh et al., 2022a).

Veranderingen in immuuncellen, nog zonder klinische betekenis

In 2025 kregen 50 gezonde volwassenen van 45 tot 70 jaar vier weken lang 1.000 milligram urolithine A of placebo. Het aandeel naïef-achtige CD8-T-cellen lag daarna gemiddeld 0,5 procentpunt hoger dan bij placebo. Ook veranderden de vetzuuroxidatie en enkele laboratoriummetingen van monocyten en natural-killercellen. De studie was kort, telde veel uitkomsten en de resultaten werden niet gecorrigeerd voor alle meervoudige vergelijkingen. Of deelnemers minder infecties, kanker of chronische ziekten kregen, werd niet onderzocht. Aan de gemeten celverschillen kan nog geen klinische betekenis worden toegekend (Denk et al., 2025).

Verjongt urolithine A lichaamscellen of vertraagt het veroudering?

De studies bij mensen geven een beperkt maar samenhangend signaal: urolithine A verandert mitochondriale biomarkers en mogelijk enkele spier- en immuunfuncties. Of dat op lange termijn merkbaar gezondheidsvoordeel oplevert, weten we niet. Verjonging van lichaamscellen is niet onderzocht of aangetoond.

Een claim over vertraagde veroudering vraagt om langdurige, onafhankelijke studies met vooraf gekozen klinische uitkomsten, zoals kwetsbaarheid, ouderdomsziekten, verlies van zelfstandigheid, ziekenhuisopnamen en sterfte. Ook goed gevalideerde maten voor biologische veroudering kunnen aanvullend bewijs leveren, mits ze aantoonbaar met zulke uitkomsten samenhangen. Dergelijke studies naar urolithine A bestaan nog niet. Evenmin is aangetoond dat de stof telomeren herstelt, het epigenoom breed terugzet, senescente cellen opruimt of de menselijke levensduur verlengt.

‘Celverjonging’ is in dit verband een mediavertaling van veranderingen in één biologisch systeem. Preciezer gezegd: urolithine A kan het onderhoud van mitochondriën beïnvloeden. Dat zou uiteindelijk kunnen bijdragen aan meer gezonde levensjaren, maar ook dat moet nog worden aangetoond.

Andere populaire anti-agingstoffen: wat werkt nog niet overtuigend?

Bij anti-agingproducten verloopt de publiciteit vaak sneller dan het onderzoek. Een mechanisme uit het laboratorium, een spectaculair resultaat bij muizen of een veranderde biomarker wordt al gauw vertaald naar ‘langer jong blijven’. Dat is zelden gerechtvaardigd. ‘Niet bewezen’ betekent overigens niet automatisch ‘werkt niet’: sommige middelen hebben een medische toepassing of beïnvloeden specifieke biomarkers. Geen van de hieronder genoemde stoffen heeft echter aangetoond dat gezonde mensen er langzamer door verouderen of langer door leven.

Resveratrol: het verschil tussen muis en mens

Resveratrol werd beroemd als de stof uit rode wijn die sirtuïnes zou activeren en calorierestrictie zou nabootsen. De lage biologische beschikbaarheid en uiteenlopende doseringen maken vertaling naar mensen lastig. Onderzoek laat geen consistente verbetering van gezondheid of functioneren zien. In een gerandomiseerde studie bij oudere mannen verminderde een hoge dosis resveratrol zelfs een deel van de gunstige cardiovasculaire effecten van lichaamsbeweging. Resveratrol is daarmee niet per definitie schadelijk, maar het onderzoek waarschuwt wel tegen al te eenvoudige voorspellingen op basis van een werkingsmechanisme (Gliemann et al., 2013).

NMN en nicotinamideriboside: NAD+ verhogen is niet hetzelfde als jonger worden

Nicotinamidemononucleotide (NMN) en nicotinamideriboside (NR) zijn voorlopers van NAD+, een co-enzym dat essentieel is voor energieproductie en DNA-herstel. Supplementen kunnen NAD+-metabolieten in bloed of spier verhogen. In verschillende gerandomiseerde onderzoeken bleven effecten op mitochondriale energieproductie, spierkracht, insulinegevoeligheid en dagelijks functioneren echter afwezig of beperkt tot subgroepen en secundaire uitkomsten. Een biomarker dichter bij een 'jong' niveau brengen betekent niet automatisch dat de persoon langzamer veroudert (Elhassan et al., 2019; Yi et al., 2023).

Taurine: van opvallende muisstudie naar anti-agingclaim

Taurine kreeg in 2023 veel aandacht na een publicatie in Science. Suppletie verlengde daarin de levensduur van muizen en verbeterde verschillende gezondheidsmaten bij muizen en apen. Het menselijke deel van het onderzoek was observationeel; het testte niet of taurinesupplementen mensen gezonder oud laten worden. Ook bleek de veronderstelde algemene daling van taurine bij het ouder worden niet overal op te treden. Drie geografisch verschillende menselijke cohorten lieten in 2025 zien dat bloedwaarden met de leeftijd konden stijgen of gelijk blijven. Een afzonderlijke studie bij 137 mannen vond geen verband met leeftijd, spiermassa, kracht, lichamelijke prestaties of mitochondriale functie. Dit sluit een effect van suppletie niet uit. Het maakt de stellige bewering dat een universeel taurinetekort menselijke veroudering aandrijft wel onhoudbaar (Singh et al., 2023; Fernandez et al., 2025; Marcangeli et al., 2025).

Metformine, rapamycine en senolytica

Metformine verlaagt bij diabetes aantoonbaar de bloedglucose en het complicatierisico. Waarnemingen bij mensen met diabetes kunnen echter niet worden omgezet in een recept voor langer leven bij gezonde mensen. Twee trainingsstudies bij ouderen suggereerden bovendien dat metformine de winst in spiermassa of mitochondriale aanpassing kan afzwakken (Walton et al., 2019; Konopka et al., 2019).

Rapamycine verlengt de levensduur van meerdere diersoorten. Kleine studies met verwante mTOR-remmers vonden bij ouderen veranderingen in bepaalde immuunuitkomsten. Dat is iets anders dan bewezen levensduurwinst, terwijl deze middelen ook afweer, wondgenezing, lipiden en glucose kunnen beïnvloeden. Senolytica zoals fisetine of de combinatie dasatinib en quercetine zijn bedoeld om senescente cellen te verwijderen. De eerste onderzoeken bij mensen waren klein, vaak niet geblindeerd en uitgevoerd bij specifieke ziekten. Beide benaderingen zijn experimenteel en lenen zich niet voor onbegeleid gebruik (Mannick et al., 2014; Hickson et al., 2019).

Welke urolithinevormende bacteriën meten de Medivere darmmicrobioomtests?

Alle vier de Medivere darmmicrobioomtests bevatten hetzelfde brede 16S-rRNA-microbioomprofiel. Het actuele rapport bevat een aparte categorie 'urolithine-vormende microbiota'. Daarin worden zes soorten relatief gekwantificeerd. De verschillen tussen Basis, Darm Microbioom + Parasieten, Plus en Premium zitten in de aanvullende onderzoeken, niet in dit bacteriële kernprofiel.

Wat kan zo'n darmmicrobioomtest wel en niet zeggen?

De analyse gebruikt 16S-rRNA-gensequencing, een vorm van next-generation sequencing, op het Illumina MiSeq i100 Plus-platform. Daarmee wordt bacterieel DNA in een ontlastingsmonster herkend en het relatieve aandeel van gerapporteerde bacteriën berekend. De uitslag laat zien of de zes genoemde soorten aantoonbaar zijn en hoe hun aandeel zich verhoudt tot het referentiegebied van het laboratorium. Ook rapporteert de test biodiversiteit en functionele bacteriegroepen, zoals butyraatvormers en mucosabeschermende bacteriën. Die gegevens geven enige context voor het ecosysteem waarin urolithinevorming kan plaatsvinden.

Een 16S-profiel meet de ucd-genen zelf niet. Ook enzymactiviteit, de beschikbaarheid van ellagitanninen, opname in het bloed en de hoeveelheid urolithine A in urine of plasma blijven buiten beeld. DNA kan afkomstig zijn van bacteriën die op het meetmoment weinig actief of niet meer levend zijn. In het onderzoek naar het ucd-gencluster bleek de aanwezigheid van Enterocloster of van het gencluster in ontlasting geen betrouwbare voorspeller van urolithine-A-vorming; actieve transcriptie van de genen hing daar wel mee samen. Verder kunnen soorten onder de detectiegrens blijven en kunnen nog niet volledig beschreven micro-organismen aan de omzetting bijdragen. De bacteriesamenstelling in ontlasting kan ook afwijken van die op het darmslijmvlies (Pidgeon et al., 2025).

Welke Medivere darmmicrobioomtest past bij deze vraag?

Wanneer de vraag uitsluitend draait om urolithinegerelateerde bacteriën en de belangrijkste andere microbioomgroepen, bevat de Darm Microbioom Zelftest Basis het relevante 16S-kernprofiel. De uitgebreidere pakketten voegen voor deze specifieke vraag geen uitgebreider urolithineprofiel toe.

De Plus-test is logischer als ook vertering, pancreaselastase, galzuren, calprotectine en slijmvlies- of afweerparameters relevant zijn. Premium combineert dit met gerichte multiplex-PCR op zes protozoa. Dat kan bij bredere darmklachten nuttig zijn, maar de protozoa-PCR zegt niets extra's over urolithineproductie. Het testpakket hoort daarom bij de onderzoeksvraag te passen, niet bij de aantrekkingskracht van zoveel mogelijk meetwaarden.

Bekijk en vergelijk de vier Medivere darmmicrobioomtests

Hoe kan de uitslag gezond ouder worden ondersteunen?

Een uitslag kan helpen om een voedings- of leefstijlhypothese gerichter te formuleren. Wanneer meerdere schakels van de urolithineroute aantoonbaar zijn, heeft het microbioom waarschijnlijk ten minste een deel van het benodigde biologische gereedschap. Werkelijke omzetting hangt ook af van voeding, darmmilieu, stamspecifieke genen en samenwerking tussen micro-organismen. De uitslag voorspelt dus geen levensduur.

Voedingsmiddelen met ellagitanninen, zoals granaatappel, walnoten en verschillende rode vruchten, leveren de grondstoffen. Een gevarieerd, overwegend plantaardig voedingspatroon levert daarnaast vezels en polyfenolen die microbiële diversiteit kunnen ondersteunen. Er bestaat nog geen klinisch gevalideerd dieet of probioticum dat iedere niet-producent betrouwbaar verandert in een hoge urolithine-A-producent. Een gegarandeerd ‘urolithineprotocol’ na een lage uitslag zou het bewijs vooruitlopen.

Een herhaalde meting kan laten zien of de relatieve samenstelling van het ontlastingsmonster is veranderd. Zo'n voor- en nameting bewijst niet dat een interventie de oorzaak was: microbioomprofielen variëren ook door voeding in de voorafgaande dagen, monstername en natuurlijke schommelingen. In onderzoek wordt daadwerkelijke productie bevestigd door urolithine A en de bijbehorende conjugaten in bloed of urine te meten na een gestandaardiseerde dosis ellagitanninen. Dat is een functionele test en iets wezenlijk anders dan een ontlastingsprofiel.

Rechtstreekse suppletie met urolithine A omzeilt de afhankelijkheid van darmbacteriën en gaf in studies een gelijkmatiger blootstelling dan granaatappelsap. Dat maakt de blootstelling beter voorspelbaar, maar lost de onzekerheid over effecten op veroudering niet op. Doseringen van 250 tot 1.000 milligram per dag leken in onderzoeken van maximaal vier maanden overwegend goed verdraagbaar. Over langdurig gebruik, ziekte, zwangerschap en combinaties met medicatie is veel minder bekend. Een supplement vervangt bovendien geen maatregelen met degelijk bewijs, zoals bewegen, niet roken, voldoende slapen, hoge bloeddruk behandelen en volwaardig eten.

Conclusie: relevant voor mitochondriën, onbewezen als verjongingsmiddel

Urolithine A verdient verder onderzoek omdat de stof in cel- en diermodellen mitofagie stimuleert. Kleine studies bij mensen laten veranderingen zien in mitochondriale biomarkers, enkele spierfuncties en bepaalde eigenschappen van immuuncellen. Het gaat om vroege signalen, niet om bewijs dat het gehele verouderingsproces wordt afgeremd.

De belangrijkste spierstudies duurden vier maanden, hun primaire uitkomsten waren niet significant en veel onderzoek werd door de producent gefinancierd. We weten niet of urolithine A ouderdomsziekten voorkomt, biologische veroudering vertraagt, het aantal gezonde levensjaren vergroot of de menselijke levensduur verlengt.

De Medivere darmmicrobioomtests rapporteren zes urolithinegerelateerde bacteriesoorten binnen een breder bacterieel profiel. Daarmee worden schakels van de bekende omzettingsroute zichtbaar. De uitslag kan een gesprek over voeding en eventueel vervolgonderzoek ondersteunen, zolang duidelijk blijft wat niet wordt gemeten: enzymactiviteit, urolithine A in bloed of urine, biologische leeftijd en snelheid van veroudering.

Veelgestelde vragen over urolithine A en het darmmicrobioom

Wat is urolithine A?

Urolithine A is een microbiële metaboliet die bepaalde darmbacteriën vormen uit ellagitanninen en ellaginezuur uit onder meer granaatappel, walnoten en bessen. De stof wordt vooral onderzocht vanwege haar mogelijke invloed op mitofagie.

Kan urolithine A cellen verjongen?

Dat is niet aangetoond. Urolithine A kan de opruiming van beschadigde mitochondriën beïnvloeden. Er is geen bewijs dat het de biologische leeftijd van menselijke cellen als geheel terugzet.

Vertraagt urolithine A het ouder worden?

Bij wormen en muizen zijn effecten op de levensduur gerapporteerd. Bij mensen zijn alleen kortdurende veranderingen in biomarkers en enkele spier- en immuunuitkomsten onderzocht. Minder ziekte of een langere levensduur is niet aangetoond.

Welke bacteriën produceren urolithine A?

De omzetting is een keten. Gordonibacter-soorten vormen tussenproducten; verschillende Enterocloster-soorten kunnen urolithine C verder omzetten naar urolithine A. Ellagibacter isourolithinifaciens vormt vooral isourolithine A en hangt samen met metabotype B.

Meet een Medivere darmmicrobioomtest urolithine A?

Nee. De test rapporteert urolithinegerelateerde bacteriesoorten op basis van 16S-rRNA-gensequencing. De stof zelf en haar concentratie in bloed, urine of ontlasting worden niet gemeten.

Welke Medivere-test is nodig voor urolithinevormende bacteriën?

Het urolithinegerelateerde 16S-profiel zit in alle vier de darmmicrobioomtests. Wie alleen deze bacteriën wil laten analyseren, heeft doorgaans genoeg aan Basis. Plus en Premium zijn bedoeld wanneer aanvullende darmfunctie-, slijmvlies-, ontstekings- of protozoaparameters relevant zijn.

Betekent afwezigheid van deze bacteriën dat ik geen urolithine A maak?

Niet definitief. De uitslag betreft één ontlastingsmonster, kent een detectiegrens en meet geen enzymactiviteit. Afwezigheid maakt de bekende route minder waarschijnlijk, maar is geen sluitende functionele test.

Kan voeding de productie verhogen?

Ellagitanninerijke voeding levert de nodige grondstoffen. Of daaruit veel urolithine A ontstaat, hangt af van het microbioom. Er is nog geen bewezen voedingsprotocol dat bij iedereen de status als producent verandert.

Is een urolithine-A-supplement bewezen effectief tegen veroudering?

Nee. Supplementen kunnen de blootstelling standaardiseren en hadden in kleine onderzoeken effect op enkele biomarkers en secundaire spieruitkomsten. Vertraging van menselijke veroudering of verlenging van de levensduur is niet bewezen.

Bronnen

López-Otín C, Blasco MA, Partridge L, Serrano M, Kroemer G. Hallmarks of aging: An expanding universe. Cell. 2023;186:243-278. Volledige bron

Ryu D, Mouchiroud L, Andreux PA, et al. Urolithin A induces mitophagy and prolongs lifespan in C. elegans and increases muscle function in rodents. Nature Medicine. 2016;22:879-888. Volledige bron

Ballesteros-Álvarez J, Nguyen W, Sivapatham R, Rane A, Andersen JK. Urolithin A reduces amyloid-beta load and improves cognitive deficits uncorrelated with plaque burden in a mouse model of Alzheimer's disease. GeroScience. 2023;45:1095-1113. Volledige bron

Andreux PA, Blanco-Bose W, Ryu D, et al. The mitophagy activator urolithin A is safe and induces a molecular signature of improved mitochondrial and cellular health in humans. Nature Metabolism. 2019;1:595-603. Volledige bron

Liu S, D'Amico D, Shankland E, et al. Effect of Urolithin A Supplementation on Muscle Endurance and Mitochondrial Health in Older Adults: A Randomized Clinical Trial. JAMA Network Open. 2022;5:e2144279. Volledige bron

Singh A, D'Amico D, Andreux PA, et al. Urolithin A improves muscle strength, exercise performance, and biomarkers of mitochondrial health in a randomized trial in middle-aged adults. Cell Reports Medicine. 2022a;3:100633. Volledige bron

Denk D, Singh A, Kasler HG, et al. Effect of the mitophagy inducer urolithin A on age-related immune decline: a randomized, placebo-controlled trial. Nature Aging. 2025;5:2309-2322. Volledige bron

Pidgeon R, Mitchell S, Shamash M, et al. Diet-derived urolithin A is produced by a dehydroxylase encoded by human gut Enterocloster species. Nature Communications. 2025;16:999. Volledige bron

Iglesias-Aguirre CE, García-Villalba R, Beltrán D, et al. Gut Bacteria Involved in Ellagic Acid Metabolism To Yield Human Urolithin Metabotypes Revealed. Journal of Agricultural and Food Chemistry. 2023;71:4029-4035. Volledige bron

García-Villalba R, Beltrán D, Espín JC, Selma MV, Tomás-Barberán FA. Metabolism of different dietary phenolic compounds by the urolithin-producing human-gut bacteria Gordonibacter urolithinfaciens and Ellagibacter isourolithinifaciens. Food & Function. 2020;11:7012-7022. Volledige bron

Singh A, D'Amico D, Andreux PA, et al. Direct supplementation with Urolithin A overcomes limitations of dietary exposure and gut microbiome variability in healthy adults. European Journal of Clinical Nutrition. 2022b;76:297-308. Volledige bron

Gliemann L, Schmidt JF, Olesen J, et al. Resveratrol blunts the positive effects of exercise training on cardiovascular health in aged men. Journal of Physiology. 2013;591:5047-5059. Volledige bron

Elhassan YS, Kluckova K, Fletcher RS, et al. Nicotinamide Riboside Augments the Aged Human Skeletal Muscle NAD+ Metabolome and Induces Transcriptomic and Anti-inflammatory Signatures. Cell Reports. 2019;28:1717-1728.e6. Volledige bron

Yi L, Maier AB, Tao R, et al. The efficacy and safety of beta-nicotinamide mononucleotide supplementation in healthy middle-aged adults: a randomized trial. GeroScience. 2023;45:29-43. Volledige bron

Singh P, Gollapudi S, Muthyala S, et al. Taurine deficiency as a driver of aging. Science. 2023;380:eabn9257. Volledige bron

Fernandez ME, Bernier M, Price NL, et al. Is taurine an aging biomarker? Science. 2025;388:eadl2116. Volledige bron

Marcangeli V, Cefis M, Hammad R, et al. Experimental Evidence Against Taurine Deficiency as a Driver of Aging in Humans. Aging Cell. 2025;24:e70191. Volledige bron

Walton RG, Dungan CM, Long DE, et al. Metformin blunts muscle hypertrophy in response to progressive resistance exercise training in older adults: the MASTERS trial. Aging Cell. 2019;18:e13039. Volledige bron

Konopka AR, Laurin JL, Schoenberg HM, et al. Metformin inhibits mitochondrial adaptations to aerobic exercise training in older adults. Aging Cell. 2019;18:e12880. Volledige bron

Mannick JB, Del Giudice G, Lattanzi M, et al. mTOR inhibition improves immune function in the elderly. Science Translational Medicine. 2014;6:268ra179. Volledige bron

Hickson LJ, Langhi Prata LGP, Bobart SA, et al. Senolytics decrease senescent cells in humans: Preliminary report from a clinical trial of Dasatinib plus Quercetin in individuals with diabetic kidney disease. EBioMedicine. 2019;47:446-456. Volledige bron

Demidenko O, Barardo D, Budovskii V, et al. Rejuvant, an alpha-ketoglutarate based formulation, and biological aging: retrospective analysis in 42 individuals. Aging. 2021;13:24485-24499. Volledige bron

Medivere. Darmmicrobioom test: vergelijk 4 opties. Actuele product- en methode-informatie, geraadpleegd 1 september 2026. Volledige bron

Medivere. Voorbeelduitslag Darm Microbioom Premium, met rapportage van urolithine-vormende microbiota. Geraadpleegd 1 september 2026. Volledige bron

Medische en wetenschappelijke toelichting

Dit artikel geeft algemene wetenschappelijke informatie en is niet bedoeld als diagnose, behandeling of individueel medisch advies. Een microbioomuitslag moet worden geïnterpreteerd in samenhang met klachten, voeding, voorgeschiedenis, medicatie en eventueel aanvullend onderzoek. Bespreek medische vragen en supplementgebruik met een gekwalificeerde arts, therapeut of diëtist.